Dag 8: Cedar Key

Onze derde en laatste dag op Cedar Key hebben we super relaxed doorgebracht. Het was veel te heet om ook maar iets te ondernemen. Eigenlijk zouden we met een kano (gratis bij onze gastheren) naar de omliggende eilanden en mangrove bossen gepeddels zijn. Maar de zon brandde vandaag genadenloos en het kwik ging richting de 38 graden.

Daarom met een lekker koel biertje onder de boom bij ons huisje een boek gelezen. Af en toe met de fiets naar het dorp voor een broodje of om de biervoorraad aan te vullen.

Vanavond weer super heerlijk gegeten bij de Blue Desert Cafe. Een piepklein eettentje wat vroeger een tankstationnetje was (zie foto hieronder). De eigenaresse bedient zelf en haar vriendin staat in de keuken. Nou ja, keuken, eigenlijk is het niet groter dan een muurkast. Maar ze kookt superlekker. Heerlijk verse pasta gerechten met veel zeevruchten (zelf gevangen) en ook nog lekkere pizza's. Aangezien ze maar een of twee gerechten per keer kan bereiden duurt het wel wat langer dan in een normaal restaurant. Maar Mollie weet je goed te vermaken met haar verhalen over hoe het vroeger was op Cedar Key toen ze nog allemaal moesten leven van de visserij.

Bovendien is Arny enkele keren naar buiten gerend om foto's te maken van de zonsondergang.
Uiteraard stroomde de Guiness overvloedig en toe we vlak voor sluitingstijd de deur uitgingen waren we dan ook de laatste gasten. Met pijn in ons hart hebben we van hun afscheid genomen....

Dag 7: Cedar Key

Vanmorgen uitgeslapen, we waren kapot na de lange dag van gisteren. Maar daarom zijn we ook weer naar Cedar Key gekomen. Om uit te rusten. Veel valt er dan ook niet te doen hier. Er zijn bijna geen winkels en een nachtleven kent Cedar Key niet. Maar je kunt er prachtig fietsen en kajaken.
Terwijl Caro lekker onder de grote boom naast onze cottage een boek gelezen heeft, heb ik me in het zweet gewerkt en het eiland per fiets verkend. Was afzien, het kwik ging vandaag richting de 38 graden. Gelukkig stond er wel een lekker windje.

Het dorpje zelf is al jaren niet veranderd, geen grote hotels of resorts, gelukkig niet. Veel oude historische gebouwen, al is er veel onderkomen. Insiders roepen dat Cedar Key aanvoelt als Key West 50 jaar geleden. Net als Key West heeft dit eiland veel beroemde schrijvers te gast gehad, welliswaar geen Hemmingway, maar toch een... tja hoe heet ie ook al weer? Maakt eigenlijk niks uit, het is hier super relaxed en echt idylisch!

Ik laat de foto's het woord doen.... (oh ja, als je de foto groot wilt zien, er even op klikken!)

Dag 6: Kennedy Space Center

Een drukke dag achter de rug. Allereerst stond het Kennedy Space Center op het programma, een half uurtje ten Noorden van Cocoa Beach. En de reden waarom we eigenlijk deze kant zijn uitgereden. Voor de wat ouderen onder ons, Kennedy Space Center heette vroeger gewoon Cape Canaveral. Hier stegen vroeger de Saturnus raketten richting de Maan op en natuurlijk tot voor kort de Spaceshuttles. 
Als klein jongetje droomde Arny er al van om hier eens naar toe te mogen gaan. En nu is de droom waarheid.

Natuurlijk valt het een beetje tegen en in enkele uren kun je niet alles van het complex zien. De 2 uur durende bustour naar de lanceerplatforms hebben we wegens tijdgebrek moeten laten schieten.

Maar we hebben de kostbare tijd goed benut. Een mooie 3D IMAX film gezien op een filmscherm wat 5 verdiepingen groot was over het ISS ruimte station, wat door de astronauten zelf gefilmt was. Alsof je er zelf bij bent!

Bovendien was er een prachtige tentoonstelling over de geschiedenis van de Star Trek serie (Spock! Cpt Kirk!). Je kon er door enkele orginele filmsets wandelen. In een van de vitrinekastjes lag zelfs een van de voorlopers van de I-Pad, uit 2002, genaamd PADD!. Waarom de bedenkers hiervan Apple niet aanklagen, gezien de laatste ontwikkelingen en rechtzaken rondom Apple en Samsung's tablet PC. Maar goed, genoeg technoroddels...

Na het Kennedy Space Center hebben we de oostkust van Florida verlaten en zijn we dwars door het binnenland naar de westkust gereden. Met een korte tussenstop in Gainesville. Dit is een van de grootste universiteitssteden van de staat. Gainesville is de geboorteplaats van een van Arny's gitaarhelden, Bo Diddley. Het park in het centrum is naar hem vernoemd. Je zou in een studentenstad als deze flink wat platenzaken verwachten, helaas. Na drie tegenvallende 'insider tips' hadden we er genoeg van en zijn we doorgereden naar Cedar Key, onze eindbestemming. Net op tijd voor de zonsondergang!

Ons logeeradres zag er nog net zo uit als in 2006 toen we hier ook al twee nachten logeerden. De foto hierboven is echt zo'n vijf stappen vanaf ons huisje. Dit jaar blijven we er een dagje langer. Cedar Key is een klein eilandje waar de tijd stil lijkt de staan. De bewoners verplaatsen zich bij voorkeur met een golfkarretje (er is hier geen golfbaan) met een biertje in de hand. Onze cottage ligt zowat op het strand en we hebben vanavond heerlijk gegeten in een klein restaurantje, genaamd Blue Desert. 5 Tafeltjes en de zus van de eigenares staat zelf in de keuken. Verse oesters, mosselen en garnalen die hier lokaal gevangen worden.